Jeszcze czuć ostatnie podrygi Jesiennego Tarcia, ale coraz częstsza wilgoć uniemożliwia skuteczny wspin w podkarpackich piaskach. Sezon 2006 był na Podkarpaciu wielce obiecujący – czas zatem na remanent. Powstało kilka nowych dróg, a kilku miejscowych zawodników zaznaczyło swoje aspiracje do trudnych przejść.
Leski Kamień nie wymaga reklamy – ma on swoich wiernych bywalców. Powstała tu jedna z najpiękniejszych linii na Podkarpaciu, czyli w Polsce. Mowa o Walkirii VI.5, może VI.5+ (13R+RZ) w lewej części Głównej Ściany. Walkiria ma wspólny start z Małą Doris, nad okapem odbija w prawo i wychodzi fantastycznym kantem. Autorem drogi jest Tomek Fudali. Najtrudniejsza droga Tomka na Leskim: Korozja VI.5+ otrzymała powtórzenie Adama „Wilka” Zawadzkiego (4 lub 5 przejście). Warto zapamiętać to nazwisko – Adam jest bez wątpienia jedną z największych nadziei Podkarpacia na trudne wspinanie. Ten sam zawodnik, jako piąty, przeszedł klasyk Czarnorzek – Gametę Faceta VI.5+ na Plemniku. Na tej samej skale powstała też nowość Bogdana Rokosza i Jacka Trzemżalskiego. Mowa o drodze Bull Run 1862 VI.4+ (2R+RZ), która stanowi przedłużenie bulderu Jankes.
Adam Zawadzki dołożył na Leskim kilka swoich nowości, z których najciekawsze to: Bytku Abo Ne Bytku VI.4+ (może VI.5) (5R+RZ), Główna Ściana, na prawo od Bieszczadzkiego Solo oraz Lichenobioindykacja VI.4+ (3R+ST), Mały Mur między Męskim Seksu Postrzeganiem, a No Problem.
Najpopularniejszą drogą z trudnych linii na Leskim jest nowość Darka Ziomki – Profanum VI.5 (4R+RZ) na Filarze Narożnym. Droga otrzymała kilka powtórzeń, których dokonali: Maciek Bedrejczuk, Adam Zawadzki i Karol Kadyjewski. Na prawo od wspominanej już Korozji powstała nowa droga Waldka Barzyckiego - Przebudzenie VI.4+ (4R+RZ).
Na osobną uwagę zasługuje przejście Tarantuli VI.5+ RP w wykonaniu Krzysztofa „Muppeta” Tarkowskiego (4 przejście). Mimo, że na drodze nie ma aktualnie boltów – nie zatrzymało to Krzyśka przed atakami z założoną asekuracją z węzełków!
Do listy nazw inspirowanych muzyką i słowem Grzegorza Kaźmierczaka i grupy Variete dołączyła droga Błysk Martwego Horyzontu VI.6 (4R+RZ) na kamienieckim Bąblu. To nowość Jacka Trzemżalskiego, która stanowi prostowanie Gdy Niebo Granat Ściemnia. Błysk jest linią, która pretenduje do drugiej pozycji pod względem trudności wśród podkarpackich propozycji.
-„Miałem duże wątpliwości wyceniając drogę. Być może słuszniejsza by była ocena VI.5+/6, ale Błysk zrobiłem w tzw. „dniu konia”, kiedy wszystko mi wychodziło, dlatego niech zostanie VI.6. Jest to wyzwanie głównie dla wspinaczy piaskowych – w dość atletycznym kruksie przydaje się wiara w stanie na tarcie. Droga zbiera całe trudności z Nieba, potem następuje rest w klamie. Kruks jest nad klamą i składa się z 6 sprężnych ruchów. Końcowa płytka, choć nie jest łatwa, to właściwie deser”.
Najtrudniejsza jest wciąż nie powtórzona Poza Dobrem I Złem VI.6+ (VI.7?) autorstwa Tomka Oleksego na Krowiej Turni. Na poprowadzenie czeka jeszcze kilka solidnych projektów, z czego można wnosić, że to dopiero początek jakościowego przełomu.
Na Podkarpaciu wspinano się także bez znajomości – ciekawe przejścia to: Krecik Pulpecik VI.4 OS – Maciej Bedrejczuk, Gdy Niebo Granat Ściemnia VI.4 OS – Bogdan Rokosz i Mały Gladiator VI.4 OS – Łukasz Dudek.
Jacek Trzemżalski
| < Poprzednia | Następna > |
|---|
